Waarom taal zoveel uitmaakt
De meeste mensen lezen je vacature op hun telefoon, tussen twee dingen door. Een lange zin vol moeilijke woorden slaan ze over. Veel organisaties schrijven daarom op taalniveau B1: eenvoudig Nederlands dat bijna iedereen begrijpt. Dat is geen versimpeling. Het is respect voor de lezer.
Voor en na
Een voorbeeld van een zin zoals je die vaak ziet:
Wij zoeken een gedreven professional met affiniteit met techniek die in een dynamische omgeving wil excelleren.
En dezelfde vacature in gewone taal:
Je lost storingen op bij klanten in Zeeland. Je hebt een mbo-diploma elektrotechniek en je rijbewijs B.
De tweede zin is korter, en zegt veel meer.
Zo schrijf je het
- Begin bij de kandidaat. Niet “Wij zijn een toonaangevend bedrijf”, maar wat iemand bij jou doet en wint.
- Vaktaal wel, HR-taal niet. Een monteur weet wat een storingsdienst is. “Competenties” en “affiniteit met” zeggen niemand iets.
- Concreet. Noem het salaris, de uren, de regio en het werk. Een getal zegt meer dan een bijvoeglijk naamwoord.
- Actief. “Je plant de ritten”, niet “de planning van ritten behoort tot de taken”.
- Kort. Een zin van vijftien woorden is genoeg. Eén gedachte per zin.
- Neutraal. Vacatures en functienamen horen sekseneutraal te zijn. Schrijf “je” en gebruik “(m/v/x)” of een neutrale functienaam.
Lees het hardop
Lees je vacature hardop voor, of laat een collega dat doen die het werk zelf doet. Struikel je over een zin, of zou je collega het zo nooit zeggen? Dan herschrijf je hem. Die collega is ook de beste toets: herkent die het werk in de tekst?
